غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۶۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای دشمن روزه و نمازم

وی عمر و سعادت درازم

۱

هر پرده که ساختم دریدی

بگذشت از آنک پرده سازم

۲

ای من چو زمین و تو بهاری

پیدا شده از تو جمله رازم

۳

چون صید شدم چگونه پرم

چون مات توام دگر چه بازم

۴

پروانه من چو سوخت بر شمع

دیگر ز چه باشد احترازم

۵

نزدیکتری به من ز عقلم

پس سوی تو من چگونه یازم

۶

بگداز مرا که جمله قندم

گر من فسرم وگر گدازم

۷

یک بارگی از وفا مشو دست

یک بار دگر ببین نیازم

۸

یک بار دگر مرا فسون خوان

وز روح مسیح کن طرازم

۹

بر قنطره بست باج دارم

از بهر عبور ده جوازم

۱۰

خاموش که گفت حاجتش نیست

در گفتن خویش یاوه تازم

۱۱

خاموش که عاقبت مرا کار

محمود بود چو من ایازم

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـازم۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نمازمدرازم
  2. دریدیسازم
  3. بهاریرازم
  4. پرمبازم
  5. شمعاحترازم
  6. عقلمیازم
  7. قندمگدازم
  8. دستنیازم
  9. خوانطرازم
  10. دارمجوازم
  11. نیستتازم
  12. کارایازم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.