غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۷۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ما آب دریم ما چه دانیم

چه شور و شریم ما چه دانیم

۱

هر دم ز شراب بی‌نشانی

خود مستتریم ما چه دانیم

۲

تا گوهر حسن تو بدیدیم

رخ همچو زریم ما چه دانیم

۳

تا عشق تو پای ما گرفته‌ست

بی‌پا و سریم ما چه دانیم

۴

خشک و تر ما همه توی تو

خوش خشک و تریم ما چه دانیم

۵

سرحلقه زلف تو گرفتیم

خوش می شمریم ما چه دانیم

۶

گر زیر و زبر شود دو عالم

زیر و زبریم ما چه دانیم

۷

گر سبزه و باغ خشک گردد

ما از تو چریم ما چه دانیم

۸

گلزار اگر همه بریزد

گل از تو بریم ما چه دانیم

۹

گر چرخ هزار مه نماید

در تو نگریم ما چه دانیم

۱۰

گر زانک شکر جهان بگیرد

ما باده خوریم ما چه دانیم

۱۱

شمس تبریز ز آفتابت

همچون قمریم ما چه دانیم

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ما چه دانیمقافیه: ـریم۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. دانیمدانیم
  2. بی‌نشانیدانیم
  3. بدیدیمدانیم
  4. گرفته‌ستدانیم
  5. تودانیم
  6. گرفتیمدانیم
  7. عالمدانیم
  8. گردددانیم
  9. بریزددانیم
  10. نمایددانیم
  11. بگیرددانیم
  12. آفتابتدانیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.