غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۵۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ماییم قدیم عشق باره

باقی دگران همه نظاره

۱

نظارگیان ملول گشتند

ماند این دم گرم شعله خواره

۲

چون چرخ حریف آفتابیم

پنهان نشویم چون ستاره

۳

انگشت نما و شهره گشتیم

چون اشتر بر سر مناره

۴

از ما بنماند جز خیالی

و آن نیز برفت پاره پاره

۵

مردان طریق چاره جستند

با هستی خود نبود چاره

۶

در آتش عشق صف کشیدند

چون آهن و مس و سنگ خاره

۷

مردانه تمام غرق گشتند

اندر دریای بی‌کناره

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاره۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بارهنظاره
  2. گشتندخواره
  3. آفتابیمستاره
  4. گشتیممناره
  5. خیالیپاره
  6. جستندچاره
  7. کشیدندخاره
  8. گشتندبی‌کناره

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.