غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۵۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای دوش ز دست ما رهیده

امشب نرهی به جان و دیده

۱

در پنجه ماست دامن تو

ای دست در آستین کشیده

۲

حیلت بگذار و آب و روغن

ماییم هریسه رسیده

۳

چشم من و چشم تو حریفند

ای چشم ز چشم تو چریده

۴

ای داده مرا شراب گلگون

گل از رخ زرد من دمیده

۵

زلف چو رسن چو برفشاندی

از عشق چو چنبرم خمیده

۶

رفتی و ز چشم من بریدی

خون آید لاشک از بریده

۷

بر گرد خیال تو دوانیم

ای بر سر ما غمت دویده

۸

بر روزن تو چرا نپرد

مرغی ز قفس به جان رهیده

۹

خامش کردم که جمله عیبیم

ای با همه عیبمان خریده

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیده۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رهیدهدیده
  2. توکشیده
  3. روغنرسیده
  4. حریفندچریده
  5. گلگوندمیده
  6. برفشاندیخمیده
  7. بریدیبریده
  8. دوانیمدویده
  9. نپردرهیده
  10. عیبیمخریده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.