تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده
هر زمان گوید که چونی ای دل بی‌چون شده
۱دم به دم او کف خود را از دلم پرخون کند
تا ز دست دست او خون دلم جیحون شده
۲نام عاشق بر من و او را ز من خود صبر نیست
عشق معشوقم ز حد عشق من افزون شده
۳چونک کردم رو به بالا من بدیدم یک مهی
فتنه خورشید گشته آفت گردون شده
۴ذره‌ها اندر هوا و قطره‌ها در بحرها
در دماغ عاشقانش باده و افیون شده
۵واعظ عقل اندرآمد من نصیحت کردمش
خیز مجلس سرد کردی ای چو افلاطون شده
۶پیش شمس الدین تبریزی برو کز رحمتش
مردگان کهنه بینی عاشق و مجنون شده
۷
