غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۷۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

در دل من پردهٔ نو می‌زنی

ای دل و ای دیده و ای روشنی

۱

پرده تویی  وز پس پرده تویی

هر نفسی شکل دگر می‌کنی

۲

پرده چنان زن که به هر زخمه ای

پردهٔ غفلت ز نظر برکنی

۳

شب منم و خلوت و قندیل جان

خیره که تو آتشی یا روغنی

۴

بی‌من و تو، هر دو تویی، هر دو من

جان منی، آن منی، یا منی

۵

نکتهٔ چون جان شنوم من ز چنگ

تنتن تنتن، که تو یعنی تنی

۶

گر تنم و گر دلم و گر روان

شاد بدانم که توام می‌تنی

۷

از تو چرا تازه نباشم؟! که تو

تازگی سرو و گل و سوسنی

۸

از تو چرا نور نگیرم؟! که تو

تابش هر خانه و هر روزنی

۹

از تو چرا زور نیابم؟! که تو

قوت هر صخره و هر آهنی

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـنی۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌زنیروشنی
  2. توییمی‌کنی
  3. ایبرکنی
  4. جانروغنی
  5. منمنی
  6. چنگتنی
  7. روانمی‌تنی
  8. توسوسنی
  9. توروزنی
  10. توآهنی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.