کردم با کان گهر آشتی
کردم با قرص قمر آشتی
۱خمرهٔ سرکه ز شکر صلح خواست
شکر که پذرفت شکر آشتی
۲آشتی و جنگ ز جذبهٔ حق است
نیست ز دُم، هست ز سر آشتی
۳رفت مسیحا به فلک ناگهان
با ملکان کرد بشر آشتی
۴ای فلک لطف، مسیح توم
گر بکنی بار دگر آشتی
۵جذبهٔ او داد عدم را وجود
کرده بدان پیه نظر آشتی
۶شاه مرا میل چو در آشتیست
کرد در افلاک اثر آشتی
۷گشت فلک دایهٔ این خاکدان
ثور و اسد آمد در آشتی
۸صلح درآ، این قدر آخر بدانک
کرد کنون جبر و قدر آشتی
۹بس کن کین صبح مرا، دایمست
نیست مرا بهر سپر آشتی
۱۰
