بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت
پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
۱هر لحظه و هر ساعت بر کوری هشیاری
صد رطل درآشامم بی‌ساغر و بی‌آلت
۲مرغان هوایی را بازان خدایی را
از غیب به دست آرم بی‌صنعت و بی‌حیلت
۳خود از کف دست من مرغان عجب رویند
می از لب من جوشد در مستی آن حالت
۴آن دانه آدم را کز سنبل او باشد
بفروشم جنت را بر جان نهم جنت
۵
