غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

آن خواجه خوش لقا چه دارد

آیینه‌اش از صفا چه دارد

۱

هان تا نروی تو در جوالش

رختش بطلب که تا چه دارد

۲

اندر سخنش کشان و بو گیر

کز بوی می بقا چه دارد

۳

در گلشن ذوق او فرورو

کز نرگس و لاله‌ها چه دارد

۴

هر چند کز انبیا بلافید

از گوهر انبیا چه دارد

۵

گرچه صلوات می‌فرستند

از صفوت مصطفی چه دارد

۶

یا سایه خود بر او مینداز

کو خود چه کس است یا چه دارد

۷

در ساقی خویش چنگ درزن

مندیش که آن سه تا چه دارد

۸

عمری پی زید و عمرو بودی

زین پس بنگر خدا چه دارد

۹

از سرمجموع اصل مگذر

کاین اصل جدا جدا چه دارد

۱۰

این کاه سخن دگر مپیما

بندیش که کهربا چه دارد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: چه داردقافیه: ـا۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. جوالشدارد
  3. گیردارد
  4. فرورودارد
  5. بلافیددارد
  6. می‌فرستنددارد
  7. میندازدارد
  8. درزندارد
  9. بودیدارد
  10. مگذردارد
  11. مپیمادارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.