غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ساقی برخیز کان مه آمد

بشتاب که سخت بی‌گه آمد

۱

ترکانه بتاز وقت تنگست

کان ترک ختا به خرگه آمد

۲

در وهم نبود این سعادت

اقبال نگر که ناگه آمد

۳

عاشق چو پیاله پر ز خون بود

چون ساغر می به قهقه آمد

۴

با چون تو مه آنک وقت دریافت

تعجیل نکرد ابله آمد

۵

از خرمن عشق هر کی بگریخت

کاه است به خرمن‌ِ که آمد

۶

بی گه شد و هر کی اوست مقبل

بگریخت ز خود به درگه آمد

۷

اندر تبریز های و هویی‌ست

آن را که ز هجر با ره آمد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آمدقافیه: ـه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آمدآمد
  2. تنگستآمد
  3. سعادتآمد
  4. بودآمد
  5. دریافتآمد
  6. بگریختآمد
  7. مقبلآمد
  8. هویی‌ستآمد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.