شاهدی بین که در زمانه بزاد
بت و بتخانه را به باد بداد
۱شاهدانی که در جهان سمرند
کس از ایشان دگر نیارد یاد
۲از رخ ماه او چو ابر گشود
هفت گردون ز همدگر بگشاد
۳همچو مهتاب شاخ شاخ آن نور
سوی هر روزنی درون افتاد
۴تابشش چون بتافت بیشترک
جان‌ها را بخورد از بنیاد
۵جان‌ها ذره ذره رقصان گشت
پیش خورشید جان‌ها دلشاد
۶همچو پرواز شمس تبریزی
جمله پران که هر چه بادا باد
۷
