غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۸۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یوسف آخرزمان خرامان شد

شکر و شهد مصر ارزان شد

۱

لعل عرشی تو چو رو بنمود

تن کی باشد که سنگ‌ها جان شد

۲

تخته‌بند فراق تخت نشست

تاج بر سر که چیست خاقان شد

۳

عشق مهمان بس شگرف آمد

خانه‌ها خرد بود ویران شد

۴

پر و بال از جلال حق رویید

قفس و مرغ و بیضه پران شد

۵

با‌دلان خیره گشته کاین دل کو‌؟

بی‌دلان بی‌خبر که دل آن شد

۶

پای می‌کوب و عیش از سر گیر

به سر من مگو که پایان شد

۷

زر چو درباخت خواجه صراف

صرفه او برد زانکه در کان شد

۸

شمس تبریز نردبانی ساخت

بام گردون برآ که آسان شد

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: شدقافیه: ـان۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«شد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. شدشد
  2. بنمودشد
  3. نشستشد
  4. آمدشد
  5. روییدشد
  6. کوشد
  7. گیرشد
  8. صرافشد
  9. ساختشد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.