رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۰۹ مولانا
هان ای دل تشنه، جوی را جویان باش
بیپای میای و دایما پویان باش
با آنکه درون سینه بیکام و زبان
سرچشمهٔ هر گفت توی، گویان باش
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- باشباش
- زبانباش
