بخش
رباعیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۱٬۹۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱٬۹۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۱٬۹۹۴
- صفحه
- ۱۲۵
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱رباعی شمارهٔ ۱آن دل که شد او قابل انوار خداپر باشد جان او ز اسرار خداخواندن رباعی ‹
- ۲رباعی شمارهٔ ۲آن شمع رخ تو لگنی نیست بیاوان نقش تو از آب منی نیست بیاخواندن رباعی ‹
- ۳رباعی شمارهٔ ۳آن کس که ترا نقش کند او تنهاتنها نگذاردت میان سوداخواندن رباعی ‹
- ۴رباعی شمارهٔ ۴آن لعل سخن که جان دهد مرجان رابی‌رنگ چه رنگ بخشد او مر جان راخواندن رباعی ‹
- ۵رباعی شمارهٔ ۵آن وقت که بحر کل شود ذات مراروشن گردد جمال ذرات مراخواندن رباعی ‹
- ۶رباعی شمارهٔ ۶آواز ترا طبع دل ما بادااندر شب و روز شاد و گویا باداخواندن رباعی ‹
- ۷رباعی شمارهٔ ۷از آتش عشق در جهان گرمی‌هاوز شیر جفاش در وفا نرمی‌هاخواندن رباعی ‹
- ۸رباعی شمارهٔ ۸از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ماآمد به فغان ز دستِ ما ساغر ماخواندن رباعی ‹
- ۹رباعی شمارهٔ ۹از خاک ندیده تیره ایامان رااز دور ندیده دوزخ آشامان راخواندن رباعی ‹
- ۱۰رباعی شمارهٔ ۱۰از ذکر بسی نور فزاید مه رادر راه حقیقت آورد گمره راخواندن رباعی ‹
- ۱۱رباعی شمارهٔ ۱۱افسوس که بیگاه شد و ما تنهادر دریائی کرانه‌اش ناپیداخواندن رباعی ‹
- ۱۲رباعی شمارهٔ ۱۲انجیرفروش را چه بهتر جاناانجیرفروشی ای برادر جاناخواندن رباعی ‹
- ۱۳رباعی شمارهٔ ۱۳اول به هزار لطف بنواخت مراآخر به هزار غصه بگداخت مراخواندن رباعی ‹
- ۱۴رباعی شمارهٔ ۱۴ای آنکه چو آفتاب فرد است بیابیرون تو برگ و باغ زرد است بیاخواندن رباعی ‹
- ۱۵رباعی شمارهٔ ۱۵ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترااز ماه تو تحفه‌ها است شبگرد تراخواندن رباعی ‹
- ۱۶رباعی شمارهٔ ۱۶ای اشک روان بگو دل‌افزای مراآن باغ و بهار و آن تماشای مراخواندن رباعی ‹