بخش
رباعیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۱٬۹۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱٬۹۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۱٬۹۹۴
- صفحه
- ۱۲۵
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۴۴۹رباعی شمارهٔ ۴۴۹هرگز ز دماغ بنده بوی تو نرفتوز دیدهٔ من خیال روی تو نرفتخواندن رباعی ‹
- ۴۵۰رباعی شمارهٔ ۴۵۰هشیار اگر زر است و گر زرین استاسب است ولی بهاش کم از زینستخواندن رباعی ‹
- ۴۵۱رباعی شمارهٔ ۴۵۱هم عابد و هم زاهد و هم خونریز استخونریزی او خلاصهٔ پرهیز استخواندن رباعی ‹
- ۴۵۲رباعی شمارهٔ ۴۵۲یاری که به حسن از صفت افزونستدر خانه درآمد که دل تو چونستخواندن رباعی ‹
- ۴۵۳رباعی شمارهٔ ۴۵۳یاری که به نزد او گل و خار یکیستدر مذهب او مصحف و زنار یکیستخواندن رباعی ‹
- ۴۵۴رباعی شمارهٔ ۴۵۴یاری که غمش دوای هر بیمار استاو را یار است هرکه با او یار استخواندن رباعی ‹
- ۴۵۵رباعی شمارهٔ ۴۵۵یکبار بمُردَم و مرا کس نَگِریستگر بار دگر زنده شوم دانم زیستخواندن رباعی ‹
- ۴۵۶رباعی شمارهٔ ۴۵۶یک چَشمِ من از روز جدائی بگریستچَشمِ دگرم گفت: «چرا؟ گریه ز چیست؟!»خواندن رباعی ‹
- ۴۵۷رباعی شمارهٔ ۴۵۷ای آنکه کنی کون و مکانرا محدثپاکی و منزهی ز نسیان و حدثخواندن رباعی ‹
- ۴۵۸رباعی شمارهٔ ۴۵۸ما را چو ز عشق می‌شود راست مزاجعشق است طبیب ما و داروی علاجخواندن رباعی ‹
- ۴۵۹رباعی شمارهٔ ۴۵۹اندر سر من نبود جز رای صلاحاندر شب و روز پاک جویای صلاحخواندن رباعی ‹
- ۴۶۰رباعی شمارهٔ ۴۶۰آبی که از این دیده چو خون می‌ریزدخونست بیا ببین که چون می‌ریزدخواندن رباعی ‹
- ۴۶۱رباعی شمارهٔ ۴۶۱آنان که محققان این درگاهندنزد دل اهل دل چو برگ کاهندخواندن رباعی ‹
- ۴۶۲رباعی شمارهٔ ۴۶۲آن تازه تنی که در بلای تو بودآغشته به خون کربلای تو بودخواندن رباعی ‹
- ۴۶۳رباعی شمارهٔ ۴۶۳آنجا بنشین که همنشین مردانندتا دود کدورت ترا بنشانندخواندن رباعی ‹
- ۴۶۴رباعی شمارهٔ ۴۶۴آنجا که بهر سخن دل ما گرددمن می‌دانم که زود رسوا گرددخواندن رباعی ‹