بخش
رباعیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۱٬۹۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱٬۹۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۱٬۹۹۴
- صفحه
- ۱۲۵
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۳۷رباعی شمارهٔ ۳۳۷روزی ترش است و دیدهٔ ابر تر استاین گریه برای خندهٔ برگ و بر استخواندن رباعی ‹
- ۳۳۸رباعی شمارهٔ ۳۳۸روزی که تو را ببینم آدینهٔ ماستهر روز به دولتت به از دینهٔ ماستخواندن رباعی ‹
- ۳۳۹رباعی شمارهٔ ۳۳۹روزی که مرا به نزد تو دورانستساقی و شراب و قدح و دورانستخواندن رباعی ‹
- ۳۴۰رباعی شمارهٔ ۳۴۰زان روز که چشم من به رویت نگریستیک دم نگذشت کز غمت خون نگریستخواندن رباعی ‹
- ۳۴۱رباعی شمارهٔ ۳۴۱زان روی که دل بستهٔ آن زنجیر استدر دامن تو دست زدن تقدیر استخواندن رباعی ‹
- ۳۴۲رباعی شمارهٔ ۳۴۲زان رونق هر سماع آواز دف استزانست که دف زخم و ستم را هدف استخواندن رباعی ‹
- ۳۴۳رباعی شمارهٔ ۳۴۳زان مِی خوردم که روح پیمانهٔ اوستزان مست شدم که عقل دیوانهٔ اوستخواندن رباعی ‹
- ۳۴۴رباعی شمارهٔ ۳۴۴زان می مستم که نقش جامش عشق استوان اسب سواری که لجامش عشق استخواندن رباعی ‹
- ۳۴۵رباعی شمارهٔ ۳۴۵سرسبز بود خاک که آبش یار استخاصّه خاکی که ناطق و بیدار استخواندن رباعی ‹
- ۳۴۶رباعی شمارهٔ ۳۴۶سر سخن دوست نمیارم گفتدریست گرانبها نمیارم سفتخواندن رباعی ‹
- ۳۴۷رباعی شمارهٔ ۳۴۷سرگشته چو آسیای گردان کنمتبی‌سر گردان چو گوی گردان کنمتخواندن رباعی ‹
- ۳۴۸رباعی شمارهٔ ۳۴۸سرگشته دلا به دوست از جان راهستای گمشده آشکار و پنهان راهستخواندن رباعی ‹
- ۳۴۹رباعی شمارهٔ ۳۴۹سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیستدیوانهٔ عشق مرد فرزانگیستخواندن رباعی ‹
- ۳۵۰رباعی شمارهٔ ۳۵۰سلطان ملاحت، مه موزون منستدر سلسله‌اش، این دل مفتون منستخواندن رباعی ‹
- ۳۵۱رباعی شمارهٔ ۳۵۱سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشتدر عالم حسن آب زلف تو نداشتخواندن رباعی ‹
- ۳۵۲رباعی شمارهٔ ۳۵۲شاگرد تو است دل که عشق آموز استمانندهٔ شب گرفته پای روز استخواندن رباعی ‹