بخش
رباعیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۱٬۹۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱٬۹۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۱٬۹۹۴
- صفحه
- ۱۲۵
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۲۱رباعی شمارهٔ ۳۲۱دلتنگم و دیدار تو درمان منستبیرنگِ رُخت زمانه زندانِ منستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۲رباعی شمارهٔ ۳۲۲دلدار اگر مرا بِدِراند پوستافغان نکنم نگویم این درد از اوستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۳رباعی شمارهٔ ۳۲۳دلدار ز پردهای کز آن سوسو نیستمیگفت بد من ارچه آنش خو نیستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۴رباعی شمارهٔ ۳۲۴دلدار ظریف است و گناهش اینستزیبا و لطیف است و گناهش اینستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۵رباعی شمارهٔ ۳۲۵دلدارم گفت کان فلان زنده ز چیست؟جانش چو منم عجب که بیجان چون زیست؟خواندن رباعی ‹
- ۳۲۶رباعی شمارهٔ ۳۲۶دل در بر من زنده برای غم تستبیگانهٔ خلق و آشنای غم تستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۷رباعی شمارهٔ ۳۲۷دل در بَرِ هر که هست، از دلبر ماستهر جا جهَد این برق، از آنْ گوهر ماستخواندن رباعی ‹
- ۳۲۸رباعی شمارهٔ ۳۲۸دل رفت برِ کسی که بیماش خوش استغم خوش نبوَد و لیک غمهاش خوش استخواندن رباعی ‹
- ۳۲۹رباعی شمارهٔ ۳۲۹دل رفت و سرِ راهِ دلْاِستان بگرفتوز عشق، دو زلفِ او به دندان بگرفتخواندن رباعی ‹
- ۳۳۰رباعی شمارهٔ ۳۳۰دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشستجام از ساقی ربود و انداخت شکستخواندن رباعی ‹
- ۳۳۱رباعی شمارهٔ ۳۳۱دل یاد تو کرد چون طرب میانگیختوالله که نخورد آن قدح را و بریختخواندن رباعی ‹
- ۳۳۲رباعی شمارهٔ ۳۳۲دور است ز تو نظر بهانه اینستکاین دیدهٔ ما هنوز صورت بین استخواندن رباعی ‹
- ۳۳۳رباعی شمارهٔ ۳۳۳دوش از سر لطف یار در من نگریستگفتا بیما چگونه بتوانی زیستخواندن رباعی ‹
- ۳۳۴رباعی شمارهٔ ۳۳۴دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریستیا جان فرشته است یا روح پریستخواندن رباعی ‹
- ۳۳۵رباعی شمارهٔ ۳۳۵دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا استدیوانه چه داند که ره خواب کجاستخواندن رباعی ‹
- ۳۳۶رباعی شمارهٔ ۳۳۶راهی ز زبان ما به دل پیوسته استکاسرار جهان و جان در او پیوسته استخواندن رباعی ‹
