رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۰ مولانا
ای دل چو به هر خسی نشینی چه کنم؟
وز باغ، مدام گل نچینی چه کنم؟
عالم همه از جمال او روشن شد
تو دیده نداری که ببینی چه کنم؟
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- کنمکنم
- شدکنم
