رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹۵ مولانا
تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم
چون زلف تو بس جمع و پراکنده شدیم
ارواح، تو را سجدهکنان می گویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- شدیمشدیم
- گویندشدیم
