رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۱۰ مولانا
چون می‌دانی که از نکوئی دورم
گر بگریزم ز نیکوان معذورم
او همچو عصا کش است و من نابینا
من گام به خود نمیزنم مأمورم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
رباعیات
چون می‌دانی که از نکوئی دورم
گر بگریزم ز نیکوان معذورم
او همچو عصا کش است و من نابینا
من گام به خود نمیزنم مأمورم