رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵ مولانا
آن چشم که خون گشت غم او را جفت است
زو خواب طمع مدار کو کی خفته است
پندارد کاین نیز نهایت دارد
ای بیخبر از عشق که این را گفته است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترکی پیدا نشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- دارداست
