رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۴ مولانا
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
چون موج ز باد و بود خود آشفتم
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم
رباعیات
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
چون موج ز باد و بود خود آشفتم
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم