رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۸۴ مولانا
گر رنج دهد بجای بختش گیرم
ور بند نهد به جای تختش گیرم
زان ناز کند سخت که چون بازآید
سختش گیرم عظیم سختش گیرم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- گیرمگیرم
- بازآیدگیرم
