رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۴ مولانا
ای ماه چو ابر بس گرستم بیتو
از دست فراق تو بخستم بی تو
برخاستم از جان چو نشستم بیتو
وز شرم بمردم چو بزستم بیتو
رباعیات
ای ماه چو ابر بس گرستم بیتو
از دست فراق تو بخستم بی تو
برخاستم از جان چو نشستم بیتو
وز شرم بمردم چو بزستم بیتو