رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲ مولانا
یارب تو یکی یار جفاکارش ده
یک دلبرِ بدخویِ جگرخوارش ده
تا بشناسد که عاشقان در چه غمند
عشقش ده و شوقش ده و بسیارش ده
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- دهده
- غمندده
