رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۵ مولانا
ای دوست که دل ز دوست برداشته‌ای
نیکوست که دل ز دوست برداشته‌ای
دشمن چو شنیده می‌نگنجد از شوق
در پوست که دل ز دوست برداشته‌ای
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- واژهٔ پیش از ردیف در همهٔ مصرع‌ها یکی است
- ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- برداشته‌ایبرداشته‌ای
- شوقبرداشته‌ای
