رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۷ مولانا
مه دوش به بالین تو آمد به سرای
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- سرایپای
- جاینمای
