رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۰ مولانا
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بی‌حاصلیم جز ره حاصل نگرفت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- نگرفتنگرفت
- نگرفتنگرفت
