رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲ مولانا
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مُرَقَّع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر او دل ما صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- مرامرا
- صوفیمرا
