رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۲ مولانا
چون صبح ولای حق دمیدن گیرد
جان در تن زندگان پریدن گیرد
جایی برسد مرد که در هر نفسی
بیزحمت چشم دوست دیدن گیرد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- گیردگیرد
- نفسیگیرد
