رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۱ مولانا
دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترکی پیدا نشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- بودبود
- بودبود
