رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵۲ مولانا
صد سال بقای آن بت مهوش باد
تیر غم او را دل من ترکش باد
بر خاک درش بمرد خوش خوش دل من
یارب که دعا کرد که خاکش خوش باد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- بادباد
- منباد
