رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹۰ مولانا
گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد
از خار نترسد آن که اشتر باشد
ور جان و جهان ز غصه آلوده شود
پاکیزه شود چو عشق گازر باشد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- باشدباشد
- شودباشد
