رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۳۰ مولانا
مه را طرفی به ماه رو میماند
چیزیش بدان فرشته خو میماند
نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود
جان بندهٔ او بد و خود او میماند
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- میماندمیماند
- بودمیماند
