رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۹۲ مولانا
آن دم که حق بندهگزاری همه خوش
وز مهر سر بنده بخاری همه خوش
از خانه برانیم بزاری همه خوش
چون عزم کنم هم بگذاری همه خوش
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- خوشخوش
- خوشخوش
