غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۶ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خم ابروی او در جانفزائی

طراز آستین دلربائی

۱

خدا را محض لطفش آفریده

به نام ایزد زهی لطف خدائی

۲

به غمزه چشم مستش کرده پیدا

رسوم هستی و سحر آزمائی

۳

ز کوی او غباری کاورد باد

کند در چشم جانها توتیائی

۴

عبید ار پادشاهی خواهی آخر

برو پیشش گدائی کن گدائی

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـائی۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. جانفزائیدلربائی
  2. آفریدهخدائی
  3. پیداآزمائی
  4. بادتوتیائی
  5. آخرگدائی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.