غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۴ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

وداع کعبهٔ جان چون توان کرد

فراقش بر دل آسان چون توان کرد

۱

طبیبم میرود من درد خود را

نمیدانم که درمان چون توان کرد

۲

مرا عهدیست کاندر پاش میرم

خلاف عهد و پیمان چون توان کرد

۳

به کفر زلفش ایمان هرکه آورد

دگر بارش مسلمان چون توان کرد

۴

مرا گویند پنهان دار رازش

غم عشقست پنهان چون توان کرد

۵

گرفتم راز دل بتوان نهفتن

دوای چشم گریان چون توان کرد

۶

عبید از عشق اگر دیوانه گردد

بدین جرمش به زندان چون توان کرد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: چون توان کردقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«چون توان کرد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. کردکرد
  2. راکرد
  3. میرمکرد
  4. آوردکرد
  5. رازشکرد
  6. نهفتنکرد
  7. گرددکرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.