غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۲ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

منگر به حدیث خرقه‌پوشان

آن سخت‌دلانِ سست‌کوشان

۱

آویخته سُبحه‌شان به گردن

همچون جرس از درازگوشان

۲

از دور چو کُشتگان ببینی

از راه بگرد و رو بپوشان

۳

از بند ریا و زرق برخیز

با ساده‌ نشین و باده‌نوشان

۴

مفروش به ملک هر دو عالم

خاک سر کوی میْ‌فروشان

۵

در باغ چه خوش بود سحرگاه

ما سرخوش و بلبلان خروشان

۶

مطرب غزل عبید برخوان

دل برده ز دستِ تیزهوشان

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوشان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. خرقه‌پوشانسست‌کوشان
  2. گردندرازگوشان
  3. ببینیبپوشان
  4. برخیزباده‌نوشان
  5. عالممی‌فروشان
  6. سحرگاهخروشان
  7. برخوانتیزهوشان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.