زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود
پیشه‌اش جز تیره‌روزی و پریشانی نبود
۱زندگی و مرگش اندر کنج عزلت می‌گذشت
زن چه بود آن روزها، گر زآنکه زندانی نبود؟!
۲کس چو زن اندر سیاهی قرن‌ها منزل نکرد
کس چو زن در معبد سالوس، قربانی نبود
۳در عدالت‌خانهٔ انصاف زن شاهد نداشت
در دبستان فضیلت، زن دبستانی نبود
۴دادخواهی‌های زن می‌ماند عمری بی‌جواب
آشکارا بود این بیداد، پنهانی نبود
۵بس کسان را جامه و چوب شبانی بود، لیک
در نهاد جمله گرگی بود، چوپانی نبود
۶ازبرای زن به میدان فراخ زندگی
سرنوشت و قسمتی جز تنگ‌میدانی نبود
۷نور دانش را ز چشم زن نهان می‌داشتند
این ندانستن، ز پستی و گران‌جانی نبود
۸زن کجا بافنده می‌شد، بی نخ و دوکِ هنر
خرمن و حاصل نبود، آنجا که دهقانی نبود
۹میوه‌های دکهٔ دانش فراوان بود، لیک
بهر زن هرگز نصیبی زین فراوانی نبود
۱۰در قفس می‌آرمید و در قفس می‌داد جان
در گلستان نام ازین مرغ گلستانی نبود
۱۱بهر زن تقلید، تیه فتنه و چاه بلاست
زیرک آن زن، کو رهش این راه ظلمانی نبود
۱۲آب و رنگ از علم می‌بایست، شرط برتری
با زمرد یاره و لعل بدخشانی نبود
۱۳جلوهٔ صد پرنیان، چون یک قبای ساده نیست
عزت از شایستگی بود از هوس‌رانی نبود
۱۴ارزش پوشانده، کفش و جامه را ارزنده کرد
قدر و پستی، با گرانی و به ارزانی نبود
۱۵سادگی و پاکی و پرهیز یک‌یک گوهرند
گوهر تابنده تنها گوهر کانی نبود
۱۶از زر و زیور چه سود آنجا که نادان است زن؟!
زیور و زر، پرده‌پوشِ عیبِ نادانی نبود
۱۷عیب‌ها را جامهٔ پرهیز پوشانده‌ست و بس
جامهٔ عُجب و هوی بهتر ز عریانی نبود
۱۸زن، سبکساری نبیند تا گران‌سنگ است و بس
پاک را آسیبی از آلوده‌دامانی نبود
۱۹زن چو گنجور است و عفت گنج و حرص و آز دزد
وای اگر آگه ز آیین نگهبانی نبود
۲۰اهرمن بر سفرهٔ تقوی نمی‌شد میهمان
زآنکه می‌دانست کآنجا جای مهمانی نبود
۲۱پا به راه راست باید داشت، کاندر راه کج
توشه‌ای و رهنوردی جز پشیمانی نبود
۲۲چشم و دل را پرده می‌بایست اما از عفاف
چادر پوسیده، بنیادِ مسلمانی نبود
۲۳خسروا! دست توانای تو آسان کرد کار
ورنه در این کار سخت امید آسانی نبود
۲۴شه نمی‌شد گر در این گمگشته‌کشتی ناخدای
ساحلی پیدا از این دریای طوفانی نبود
۲۵باید این انوار را پروین به چشم عقل دید
مِهر رخشان را نشاید گفت نورانی نبود
۲۶
