قصاید و قطعات

شمارهٔ ۵ رودکی

شاعر
رودکی
قالب
قصیده
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را

به بوسه نقش‌ کنم برگِ یاسمینِ تو را

۱

هر آن زمین که تو یک ره بر او قدم بنهی

هزار سجده بَرَم خاکِ آن زمینِ تو را

۲

هزار بوسه دهم بر سحای نامهٔ تو

اگر ببینم بر مُهرِ او، نگینِ تو را

۳

به تیغِ هندی گو: دست من جدا بکنند

اگر بگیرم روزی من آستینِ تو را

۴

اگرچه خامش مردم که شعر باید گفت

زبانِ من به روی گردد آفرینِ تو را

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: تو راقافیه: ـین۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو را» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. بنهیرا
  3. تورا
  4. بکنندرا
  5. گفترا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ رودکی

۵۳۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ قصاید و قطعات (۱۲۹ شعر) قرار دارد.