ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱رباعی شمارهٔ ۱در رهگذر باد چراغی که تو راستترسم که بمیرد از فراغی که تو راستخواندن شعر ‹
- ۲رباعی شمارهٔ ۲با آن که دلم از غم هجرت خون استشادی به غمِ توام ز غم افزون استخواندن شعر ‹
- ۳رباعی شمارهٔ ۳جایی که گذرگاه دل محزون‌ستآن جا دو هزار نیزه بالا خون ستخواندن شعر ‹
- ۴رباعی شمارهٔ ۴دل خسته و بستهٔ مسلسل مویی‌ستخون گشته و کُشتهٔ بتِ هندویی‌ستخواندن شعر ‹
- ۵رباعی شمارهٔ ۵تقدیر، که بر کشتنت آزرم نداشتبر حسن و جوانیت دلِ نرم نداشتخواندن شعر ‹
- ۶رباعی شمارهٔ ۶چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفتخواندن شعر ‹
- ۷رباعی شمارهٔ ۷......خواندن شعر ‹
- ۸رباعی شمارهٔ ۸بی روی تو خورشید جهان‌سوز مبادهم بی تو چراغ عالم‌افروز مبادخواندن شعر ‹
- ۹رباعی شمارهٔ ۹زلفش بکشی شب دراز اندازدور بگشایی چنگل باز اندازدخواندن شعر ‹
- ۱۰رباعی شمارهٔ ۱۰چون روز علم زند به نامت ماندچون یک شبه شد ماه به جامت ماندخواندن شعر ‹
- ۱۱رباعی شمارهٔ ۱۱جز حادثه هرگز طلبم کس نکندیک پرسش گرم جز تبم کس نکندخواندن شعر ‹
- ۱۲رباعی شمارهٔ ۱۲......خواندن شعر ‹
- ۱۳رباعی شمارهٔ ۱۳نامت شنوم، دل ز فرح زنده شودحال من از اقبال تو فرخنده شودخواندن شعر ‹
- ۱۴رباعی شمارهٔ ۱۴آمد بر من، که؟ یار، کی؟ وقت سحرترسنده، ز که؟ ز خصم، خصمش که؟ پدرخواندن شعر ‹
- ۱۵رباعی شمارهٔ ۱۵هان! تشنه جگر! مجوی زین باغ ثمربیدستانی‌ست این ریاض به دو درخواندن شعر ‹
- ۱۶رباعی شمارهٔ ۱۶چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فرازاز جان تهی این قالب فرسوده به آزخواندن شعر ‹