رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲ رودکی
با آن که دلم از غم هجرت خون است
شادی به غمِ توام ز غم افزون است
اندیشه کنم هر شب و گویم «یا رب!
هجرانش چنین است، وصالش چون است؟»
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- استاست
- رباست
