امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را
یا وقت بیداری غلط بودَست مرغ بام را
۱یک لحظه بود این یا شبی کز عمر ما تاراج شد
ما همچنان لب بر لبی نابرگرفته کام را
۲هم تازه‌رویم هم خجل هم شادمان هم تنگ‌دل
کز عهده بیرون آمدن نتوانم این انعام را
۳گر پای بر فرقم نهی تشریف قربت می‌دهی
جز سر نمی‌دانم نهادن عذر این اقدام را
۴چون بخت نیک‌انجام را با ما به کلی صلح شد
بگذار تا جان می‌دهد بدگوی بدفرجام را
۵سعدی عَلَم شد در جهان صوفی و عامی گو بدان
ما بت‌پرستی می‌کنیم آن گه چنین اصنام را
۶
