غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۴ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای به باد هوس در افتاده

بادت اندر سر است یا باده

۱

یک قدم بر خلاف نفس بنه

در خیال خدای ننهاده

۲

راه گم کرده از طریق صلاح

در بیابان غفلت افتاده

۳

خود به یک بار از تو بستاند

چرخ انصافهای ناداده

۴

رنج‌بُردار دیو نفس مباش

در هوای بت ای پریزاده

۵

دیدی این روزگار سفله نواز

چون گرفت از تو جان آزاده

۶

چون تو آسوده‌ای چه می‌دانی

که مرا نیست عیش آماده

۷

ملک آزادیت چو ممکن نیست

شهربند هواست بگشاده

۸

لاف مردی زنی و زن باشی

همچو خنثی مباش نرماده

۹

سعدیا تا کی این رحیل زنی

محمل از پیش نافرستاده

۱۰

هر زمان چون پیاله چند زنی

خنده در روی لعبت ساده

۱۱

بس که با خویشتن بگویی راز

چون صراحی به اشک بیجاده

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاده۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. افتادهباده
  2. بنهننهاده
  3. صلاحافتاده
  4. بستاندناداده
  5. مباشپریزاده
  6. نوازآزاده
  7. می‌دانیآماده
  8. نیستبگشاده
  9. باشینرماده
  10. زنینافرستاده
  11. زنیساده
  12. رازبیجاده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۵ شعر) قرار دارد.