غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۳۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟

آرزو در سینه من چند زندانی بود؟

۱

می شود ز اشک ندامت دانه امید سبز

سرخ رویی لاله باغ پشیمانی بود

۲

کو جنون تا سر به صحرایم دهد چون گردباد؟

تا به کی کس نقش دیوار تن آسانی بود؟

۳

خار را بر دامن اهل تجرد دست نیست

جامه فتحی که می گویند، عریانی بود

۴

جبهه وا کرده یک گل در گلستانت نهشت

باغبان باغ باید غنچه پیشانی بود

۵

سبزه زیر سنگ نتوانست قامت راست کرد

چون امید سرفرازی با گرانجانی بود؟

۶

از کشاکش صائب ارباب تجرد فارغند

خار را کی دست بر دامان عریانی بود؟

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بودقافیه: ـانی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بودبود
  2. سبزبود
  3. گردبادبود
  4. نیستبود
  5. نهشتبود
  6. کردبود
  7. فارغندبود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.