به کار سینه‌صافان دیده روشن نمی‌آید
که نور خانه آیینه از روزن نمی‌آید
۱سرافرازی اگر داری طمع سر در گریبان کش
کز این دریا برون کس بی‌فرو رفتن نمی‌آید
۲چه حاصل از سلاح آن را که نبود جوهر ذاتی؟
چو دل محکم نباشد کاری از جوشن نمی‌آید
۳نمی‌سازد نگین دان لعل را بی‌آب از تنگی
به افشردن برون خونم از ان دامن نمی‌آید
۴به حال خود نیارد چرب نرمی بی‌دماغان را
که اصلاح چراغ کشته از روغن نمی‌آید
۵نگه بی‌دست و پا می‌گردد از روی عرقناکش
ز جوش گل تماشایی به این گلشن نمی‌آید
۶مرا گرد یتیمی جزو تن گشته است چون گوهر
به رفتن گرد بیرون از سرای من نمی‌آید
۷به زور جذبه دریاست چون سیلاب سیر من
مرا از راه برگرداندن از رهزن نمی‌آید
۸به روی سخت گردد از خسیسان خرده‌ای حاصل
شرر بیرون ز صلب سنگ بی‌آهن نمی‌آید
۹نگیرد پرده بیگانگی جای عزیزان را
علاج چشم من از بوی پیراهن نمی‌آید
۱۰ز جمعیت نگردد خرده‌بینی کم خسیسان را
علاج چشم تنگ مور از خرمن نمی‌آید
۱۱خطر بسیار دارد راه حق، باریک شو صائب
که موسی بی‌عصا در وادی ایمن نمی‌آید
۱۲
