تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید
که خامی از شراب نیمرس بیرون نمی‌آید
۱مگر آن روی آتشناک سوزد آرزوها را
که برق از عهده این خار و خس بیرون نمی‌آید
۲به هم می‌پیچد ارباب هوس را آرزومندی
ازین شهد شلاین یک مگس بیرون نمی‌آید
۳عبث مرغ چمن بر آب و آتش می‌زند خود را
گل بی‌شرم از آغوش خس بیرون نمی‌آید
۴نواسنجی که گل چیده است از ذوق گرفتاری
به تکلیف بهاران از قفس بیرون نمی‌آید
۵خموشی حجت ناطق بود جان‌های واصل را
که از غواص در دریا نفس بیرون نمی‌آید
۶مرا از کاروانی دور افکنده است گمراهی
که از دلبستگی بانگ جرس بیرون نمی‌آید
۷ز گیر و دار عقل آسوده گردد دل چو روشن شد
که در مهتاب از منزل عسس بیرون نمی‌آید
۸در آن محفل که من صائب تلاش گفتگو دارم
صدا غیر از سپند از هیچ کس بیرون نمی‌آید
۹
