شمارهٔ ۹۹ صائب

چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترست

پسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست

در لطافت تن سیمین تو با خرمن گل

یک قماش است، ولی از تو بانگیزترست