جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـانگیستدیوان شمس

سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیست

دیوانهٔ عشق مرد فرزانگیست

هم‌قافیهقافیه: ـانگیستدیوان شمس

هان ای دل خسته روز مردانگیست

در عشق ویم چه جای بیگانگیست

هم‌قافیهقافیه: ـانگیستمختارنامه

با هستی و نیستیم بیگانگیست

کز هر دو شدن برون، ز مردانگیست

هم‌قافیهقافیه: ـنگیستغزلیات

دل را به خیال خط او سیر فرنگیست

این آینه صاحب‌نظر از سرمهٔ زنگیست

هم‌قافیهقافیه: ـنگیستغزلیات

صفای حال ما مغشوش رنگیست

عدم ‌را نام هستی سخت ننگیست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

آنکس که بروی خواب او رشک پریست

آمد سحری و بر دل من نگریست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیست

بی‌هیچ زیان ناله و فریاد تو چیست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

تا در دل من صورت آن رشک پریست

دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

دلدارم گفت کان فلان زنده ز چیست؟

جانش چو منم عجب که بی‌جان چون زیست؟

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

دوش از سر لطف یار در من نگریست

گفتا بی‌ما چگونه بتوانی زیست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

زان روز که چشم من به رویت نگریست

یک دم نگذشت کز غمت خون نگریست

هم‌قافیهقافیه: ـیستدیوان شمس

عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

این عشق چنین لطیف و شیرین از چیست