جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـبرزنددیوان اشعار

خط مشکین کز رخ آن نازنین سر برزند

سنبل تر خوانمش کز یاسمین سر برزند

واژهٔ قافیهردیف: نترسدقافیه: ـددیوان شمس

آن کس که ز جان خود نترسد

از کشتن نیک و بد نترسد

هم‌قافیهقافیه: ـزنددیوان اشعار

ترسم در این دلهای شب از سینه آهی سرزند

برقی ز دل بیرون جهد آتش به جایی درزند

هم‌قافیهقافیه: ـنداشعار منتسب

بردار دل از مادر دهر ای فرزند

با نصف اخیر شوهرش در پیوند

هم‌قافیهردیف: مبادقافیه: ـندغزلیات

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیثِ قند

مشتاقم از برای خدا یک شِکَر بخند

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلند

که به بالای چَمان از بُن و بیخَم بَرکَنْد

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

دَر نَظَربازیِ ما، بی‌خَبَران، حِیْران‌اَنْد

مَن، چُنینم که نِمودَم؛ دِگَر ایشان دانَنْد

هم‌قافیهردیف: تو نیستقافیه: ـنددیوان اشعار

شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

وین جان به لب رسیده در بند تو نیست

هم‌قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

بربود دلم ز دست و در پای افکند

هم‌قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

در خرقهٔ توبه آمدم روزی چند

چشمم به دهان واعظ و گوش به پند

هم‌قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

گویند مرو در پی آن سرو بلند

انگشت‌نمای خلق بودن تا چند؟